De rijke en verrassende geschiedenis van de croissant
Hoewel de croissant vaak als een typisch Frans gebak wordt beschouwd, voert de oorsprong terug naar het Oostenrijk van de zeventiende eeuw
De croissant, nu wereldwijd geliefd als Frans ontbijtgebak, heeft een oorsprong die verder gaat dan de grenzen van Frankrijk. Historici wijzen erop dat de wortels te vinden zijn in Oostenrijk tijdens de zeventiende eeuw, een periode waarin Europa werd geteisterd door militaire spanningen. Bakkers in Wenen, onder wie Peter Wendler, speelden een belangrijke rol tijdens het beleg door het Ottomaanse Rijk rond het jaar 1683.
Volgens een bekende theorie waren het juist deze Weense bakkers die de eerste versie van de croissant maakten, toen nog in de vorm van de ‘Kipferl’. Dit maangebogen gebak zou het symbool van de Ottomaanse halve maan vertegenwoordigen, een subtiele verwijzing naar de overwinning op de belegeraars. Het verhaal wil dat Marie Antoinette, afkomstig uit Oostenrijk, de lekkernij later introduceerde aan het Franse hof aan het eind van de achttiende eeuw, vanwaar het zich verspreidde door Frankrijk.
Hoewel de croissant dus eeuwenlang vooral in Oostenrijk en later in Frankrijk te vinden was, kreeg het zijn uiteindelijke vorm en populariteit pas in de negentiende eeuw. Franse bakkers perfectioneerden het recept en gaven het gebak de karakteristieke luchtigheid en de boterachtige smaak waar het vandaag bekend om staat. Daarmee werd de croissant definitief een symbool van de Franse bakcultuur, maar met wortels die diep in de Europese geschiedenis reiken.
